wtorek, 16 sierpnia 2016

25. "Kiedy księżyc jest nisko"




Autor: Nadia Hashimi
Tytuł: „Kiedy księżyc jest nisko”
Wydawnictwo Kobiece
Ilość stron: 389



„Kiedy księżyc jest nisko” Nadii Hashim to piękna i zachwycająca opowieść o odważnej Afgance, która razem ze swoimi dziećmi ucieka z kraju do lepszego świata. Jest to wzruszająca historia pełna bólu, cierpienia i strachu.

Książka przedstawia losy Feriby, która w czasie narodzin zostaje osierocona przez matkę. W związku z tym, że dwoje małych dzieci potrzebuje opieki, jej ojciec postanawia ponownie się ożenić. Poślubia koko Gul, która tak naprawdę nie kocha ani Feriby, ani jej starszego brata. Dziewczynkę od samego początku wykorzystuje do wykonywania prac domowych. Czas upływa, a ona nie zamierza jej posłać do szkoły. Traktuje ją inaczej niż swoje dzieci. Dzięki swojemu uporowi i błyskotliwości Feriba kończy jednak szkołę razem ze swoimi rówieśnikami. Jedyną osobą, która czuwa nad dwójką osieroconych dzieci jest ich ukochany dziadek. Smutne dzieciństwo, później trudna młodość Feriby sprawiły, że los jej nie oszczędzał. Wszystko ulega zmianie, gdy dziewczyna wychodzi za mąż. Wydawać by się mogło, że odnalazła szczęście. Dobry i kochający mąż Mahmud, wspaniała teściowa, możliwość nauczania w szkole, do tego narodziny upragnionego dziecka- syna Selima, a później córki Samiry. Jej spokój nie trwa jednak długo. Krajem zaczynają rządzić Talibowie. Jej dzieci wychowują się w rzeczywistości pełnej huku spadających rakiet. Sytuacja pogarsza się, gdy Mahmud zostaje aresztowany, a  następnie zamordowany. Wtedy Feriba nie ma wyjścia. Po narodzinach trzeciego dziecka- Aziza, postanawia opuścić Afganistan. Czy uda jej się uciec? Jak wiele musi znieść ona i jej dzieci, aby odzyskać upragniony spokój?

Powieść Nadii Hashimi to cudowna opowieść o matce, która dla dobra dzieci postanawia walczyć o ich lepszą przyszłość i opuszcza kraj. Pragnie, aby życie jej pociech było lepsze od tego, które wiodła ona. Chce, aby wychowywali się w kraju, w którym panuje pokój, aby mogli oni uczęszczać do szkoły. Droga, którą podjęła jest pełna bólu, cierpienia i strachu. Ona i jej dzieci żyją z dnia na dzień. Zdarza im się nocować pod gołym niebem. Wraz z przekraczaniem kolejnych  granic odczuwa ona ulgę, wiedząc, że zbliża się do upragnionego celu.

Szczególnie wzruszyła mnie historia i losy nastoletniego Selima, który szybko musiał dorosnąć i przejąć odpowiedzialność za rodzinę. W Turcji bardzo ciężko pracuje w polu, zarabiając grosze, aby utrzymać matkę i młodsze rodzeństwo. Tęskni za zabawami, które towarzyszą chłopcom w jego wieku. Zdarza mu się kraść, aby zapewnić pożywienie rodzinie. Jego sytuacja pogarsza się, kiedy zostaje rozdzielony z rodziną. Wtedy staje się odpowiedzialny sam za siebie. Na jego drodze staje wiele przeciwności losu.

Czytając książkę zirytował mnie sposób, w jaki Talibowie traktują kobiety. Jedna ze scen bardzo mocno utkwiła mi w pamięci. Feriba chora i w zaawansowanej ciąży razem z synem udaje się do szpitala. Tuż przed nim spotyka mężczyzn, którzy prawdopodobnie są tymi samymi, którzy aresztowali jej męża. Oni zamiast pomóc biednej kobiecie, biją ją i odsyłają do domu. Jest to okrutne i bezduszne traktowanie kobiet.

Książkę pomimo trudnej tematyki czyta się szybko i przyjemnie. Nie mogłam się od niej oderwać. Ciekawa fabuła, do tego świetny styl pisania. Ponadto byłam zaciekawiona jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Przyznam, że nie podobało mi się zakończenie powieści. Liczyłam, że książka zakończy się nieco inaczej.

Mogę jednak stwierdzić, że jest to jedna z najlepszych książek, jaką ostatnio miałam okazję przeczytać. Oczywiście polecam ją i Wam.

Za możliwość jej przeczytania dziękuję Wydawnictwu Kobiece.

2 komentarze:

  1. Te książki czasem cięzko mi się czyta, bo wiem, że mogą w nich być opowieści tak okrutnego traktowania przez mężów czy braci, ze wolę tego nie czytać, ale keidyś z chęcią sięgałam po tego typu literaturę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka porusza trudną tematykę, ale myślę,że warto po nią sięgnąć :)

      Usuń